Momtalk: Jacky

Jacky Nobels (25) woont samen met haar man en kindje Evy (11 maanden) middenin het centrum van Alkmaar. Twee jaar geleden studeerde ze af als orthopedagoog, inmiddels werk ze als content creator’ en foodfotograaf. “Als orthopedagoog heb ik veel tips aan ouders gegeven, maar sinds ik zelf mama ben, besef ik dat je het als moeder echt altijd zelf het beste weet.”

Wanneer bedacht je: yes, een baby!

Mijn hele leven wist ik al dat ik moeder wilde worden. Toen ik aan het studeren was en daardoor veel in aanraking kwam met kinderen, met name baby’s, wist ik dat het niet lang meer moest duren. Na mijn afstuderen gingen mijn vriend (inmiddels man) en ik direct samenwonen en tegelijkertijd ben ik gestopt met de pil. Twee maanden later was ik zwanger.

Hoe heb je je zwangerschap ervaren?

Over het algemeen was mijn zwangerschap een leuke tijd. Maar de eerste drie maanden was ik wel onwijs ziek. Ik was niet zozeer misselijk, maar erg futloos. Hele dagen bracht ik door in bed. Ik kon helemaal niets, wat was dat verschrikkelijk. Toen ik me een beetje beter begon te voelen, kon ik eindelijk genieten van de zwangerschap en had ik tijd om verder te werken aan mijn eigen bedrijf en durfde ik mijn vaste baan op te zeggen.

Hoe dichter ik bij de uitgerekende datum kwam, hoe minder leuk het weer werd. Mijn kindje lag in stuit en ze groeide niet goed, wat een hoop onzekerheid met zich meebracht. Bovendien was het hoogzomer en hadden we hittegolf na hittegolf, dus bracht ik hele dagen door in een donkere slaapkamer, voor een ventilator met enorme maagzuur, bekkeninstabiliteit, dikke voeten en iedere zwangerschapskwaal die je maar kunt bedenken…

Wil je iets kwijt over je bevalling?

Eigenlijk is mijn bevalling super meegevallen. Ik had een geplande keizersnede – wat ik niet erg vond – omdat Evy in stuitligging lag. Het was een fijne, rustige ervaring en ook het herstel na de bevalling ging vlot.

Wat was jouw post-partum ervaring?

Bij mij moest de liefde voor Evy echt groeien. Direct na mijn bevalling moest ik erg wennen aan mijn kindje, terwijl mijn man direct verliefd op haar was. Misschien kwam het door de keizersnede, ik weet het niet, maar ik vond het wel gek om te merken. Gedurende de kraamperiode hebben we nog een tijdje in het ziekenhuis doorgebracht. Het was fijn om op dat moment veel tijd alleen met Evy te hebben. Die hele kraamperiode kan ik me heel vaag herinneren. Er gebeurde zoveel, er viel achteraf zoveel te verwerken.

Hoe bevalt het eerste jaar als moeder?

Ik had altijd gedacht dat het leuk zou zijn om moeder te zijn. Maar dat het zó leuk zou zijn, had ik nooit verwacht. Met de geboorte van je kindje ontstaat een nieuw soort liefde die je nog niet eerder hebt gekend. Iedere dag groeit de liefde voor mijn kindje meer en meer, en die blijft maar groeien.

Het eerste jaar is in sneltreinvaart voorbijgegaan. Het lijkt wel gisteren dat ze hele dagen bij me lag. Achteraf gezien had ik daar meer van moeten genieten, want voor je het weet breekt de dag aan dat ze niet meer bij je wil liggen, ze zes tanden heeft, kan staan en allerlei woordjes zegt. Inmiddels is ze absoluut geen klein baby’tje meer.

Wat zijn onverwachte uitdagingen van het moederschap?

Het omgaan met de ‘moedermaffia’ en de verwachtingen van de mensen om je heen. Alles wat je als moeder doet, wordt beoordeeld. Bijna iedereen heeft wel iets van ervaring met kinderen en daarom heeft iedereen een mening, adviezen en oordelen over de opvoeding, of je nu op een verjaardag zit, in de supermarkt loopt of op Instagram iets post.

Actief zijn op social media maakt dat nog een stukje heftiger, heb ik het idee. Mensen geven nou eenmaal makkelijker kritiek vanachter een schermpje. iedere moeder doet er alles aan om de best mogelijke keuzes voor haar kindje te maken en als je daar dan vervelende opmerkingen over krijgt, moet je wel een hele dikke huid hebben om het je niks te laten doen. Onzeker word ik niet van die opmerkingen, maar ik kan er wel enorm kwaad over worden en ik kan het niet laten om dan iets terug te zeggen, wat ik ook vaak doe.

Wat voor moeder ben jij?

Ik ben best wel een relaxte moeder en af en toe een beetje gek. Ik hou van lekker dansen, grapjes maken en veel lachen. Ik laat Evy vrij en zit niet de hele dag op haar lip. Alles mag, maar wel met mate: als zij al haar eten op de grond gooit, de keukenkasten leeghaalt, wellicht kan struikelen over een speeltje of zand in haar mond stopt, zal ik niet direct ingrijpen. Tenzij het een gevaarlijke situatie betreft natuurlijk. Kinderen vinden het heerlijk om de omgeving te ontdekken zonder dat volwassenen zich er direct mee gaan bemoeien en de hele dag “kijk uit, kijk uit” gaan roepen.

Gelijkwaardigheid en vertrouwen is dan ook iets wat ik heel belangrijk vind. Met gelijkwaardigheid bedoel ik dat wij niet boven Evy willen staan maar naast haar. Als ouders hebben we het vertrouwen dat Evy heel goed zelf aangeeft waar zij in haar ontwikkeling staat en waar ze behoefte aan heeft.

Hoe zorg jij voor je #howaboutmomtime?

Inmiddels werk ik als ‘content creator’, foodfotograaf en ontwikkel ik vooral gezonde recepten voor bedrijven en receptenboeken. Ik ben dus lekker hele dagen thuis met Evy en ik werk als ik daar zin in heb.

Mijn man werkt fulltime dus de momentjes voor mezelf zijn er vooral als Evy slaapt. Dat is op dit moment nog twee keer per dag een uurtje en ’s avonds na zeven, acht uur. Op die momenten werk ik of kijk ik een serie. Werken is voor mij ook echt een momentje voor mezelf, waar ik van kan genieten. Verder verdelen mijn man en ik af en toe heel bewust taken en spreken we ook soms af “vanaf nu zorg jij voor Evy en kan ik even iets voor mezelf doen”. Ook passen mijn ouders regelmatig op. Sporten is trouwens ook echt een momentje voor mezelf en ik probeer minstens drie keer per week te gaan.

Mijn man en ik hebben afgesproken dat als we een cadeautje voor elkaar kopen, dat altijd een activiteit is om samen te doen, bijvoorbeeld uit eten of een weekendje weg. Dat is ook How about mom tijd, eind van deze maand gaan we bijvoorbeeld samen een weekendje naar Ibiza. Het is super belangrijk om ook genoeg tijd samen te hebben als stel.

Welke eigen superpower ontdekte jij door het moederschap?

Dat ik eigenlijk best wel een liefdevol persoon kan zijn en dat over het algemeen het moederschap mij heel goed af gaat. Dat eerste klinkt misschien heel gek, maar over het algemeen ben ik best gesloten, ik uit me niet zo gemakkelijk. Sinds Evy er is, ben ik veranderd in een dansend, zingend persoon die de gekste liedjes zingt en geluidjes maakt, haha. Maar ook een persoon die opeens onvoorwaardelijke liefde kan geven. Ik ben dan ook totaal niet onzeker of ik het wel goed doe, ik weet dat ik een goede mama ben.

Hoe zag je het moederschap voordat je moeder werd?

Ik verwachtte dat het moederschap zwaar zou zijn, met weinig tijd voor mezelf en veel gebroken nachten, wetende dat dit het allemaal waard zou zijn. Maar eigenlijk is het me alleszins meegevallen. Ik heb nog redelijk veel tijd voor mezelf. Evy heeft af en toe nachten dat het wat minder gaat, maar over het algemeen slaapt ze super.

Heb je advies of tips voor andere moms?

Het klinkt misschien cliché, maar het is echt waar: volg je gevoel. Als orthopedagoog heb ik veel tips aan ouders gegeven. Maar sinds ik mama ben, ben ik gaan beseffen dat je het als mama echt altijd zelf het beste weet. Jouw moedergevoel is leidend en jij kent jouw kindje als geen ander. Daarom doe je het nooit fout.