14/06/2021

Blog: “Een steek van jaloezie bij haar zwangerschapsfoto’s”

Auteur

Datum

Categorie

Share

Share on facebook
Share on linkedin

Afgelopen week werd ik overvallen door een gevoel van jaloezie en verdriet. Ik vond het heel moeilijk om de zwangerschapsfoto’s van een bekende van ons voorbij te zien komen. Ik voelde een steek van jaloezie door mijn hele lichaam golven. 

Zij was nu even ver als dat ik zou zijn als mijn laatste zwangerschap geen miskraam was geworden en dat deed pijn. Alle vragen waar ik nooit antwoord op zal krijgen, kwamen weer naar boven. Wat als… dan had ik er ook zo zwanger bij gelopen. Want hoe vroeg een miskraam ook is, vanaf het moment dat je die twee streepjes ziet, vorm je al snel een toekomstplaatje in je hoofd en daar afscheid van nemen is moeilijk.

Het deed mij beseffen dat de miskramen die ik heb gehad, mij altijd bij zullen blijven. Het heeft me getekend. Emoties waarvan ik niet wist dat ze zo dichtbij elkaar konden liggen, kwamen in de periodes rondom de miskramen naar boven. Blijdschap en verdriet kunnen blijkbaar op één dezelfde lijn liggen en dat is een flinke rollercoaster.

Ik blijf het moeilijk vinden als ik andere zwangere vrouwen zie. Ik weet inmiddels dat de steek die ik dan voel niet betekend dat ik niet blij ben voor haar. Integendeel; ik weet hoe hard de weg naar een zwangerschap toe kan zijn. Ieder huisje heeft zijn kruisje en dus ben ik juist blij voor haar. Who knows hoeveel tranen er bij haar zijn gevallen voordat zij zwanger is geworden of is gebleven. Mijn verdriet betekent niet dat ik niet blij kan zijn voor het geluk van een ander, maar daarom mag mijn verdriet er zeker wel zijn.

Blijdschap en verdriet kunnen op dezelfde lijn liggen en dat is prima. Daar hoef je je niet schuldig over te voelen. Het is oké als je nog moeite hebt met je miskraam. Je hoeft niet na een week weer gewoon verder te gaan, je hoeft niet na een jaar geen verdriet meer te hebben, je hoeft niet na 10 jaar geen vragen meer te hebben. Je mag verdriet hebben ook als het nog pril was. Het is deel van jou, dat zal het altijd blijven en dat dat af en toe wisselende emoties oproept, is echt meer dan oké. Je doet het goed op je eigen manier. 


Martine is 24 jaar, bonusmoeder van Fay en moeder van Ylse. Deelt over haar miskramen om het taboe op dit onderwerp te doorbreken. Meer over Martine.

How About Mom in jouw inbox?

Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief