eten strijd
11/05/2026

Waarom eten ineens een strijd wordt (en wat écht helpt)

Het is iets waar veel ouders mee te maken krijgen: een kind dat (ineens) niet wil eten en de wanhoop die je als ouder daarbij voelt. Het is even herkenbaar als frustrerend. Als ouder kun je je kind gelukkig goed ondersteunen in deze fase, al vraagt het af en toe wel wat doorzettingsvermogen, geduld en vooral goed los kunnen laten.

Om te beginnen hebben we goed nieuws: doorgaans past het feit dat je kind niet wil eten juist bij zijn of haar ontwikkeling. Het toont namelijk aan dat je kind heeft ontdekt dat hij of zij autonoom is en daarmee dus ook zelf keuzes kan maken. Veel dingen worden voor een kind bepaald, dus op de momenten waarop hij of zij wél invloed kan uitoefenen, zoals bij aankleden of eten, zal het die ruimte vaak proberen te benutten.

Het kan bij jou als ouder natuurlijk wel wat wanhoop losmaken. Een kind moet immers goed eten. Ontbijt, lunch, avondeten, fruit of af en toe een ander tussendoortje. Hoe kun je jouw kind in deze fase het beste ondersteunen? We delen een paar praktische en effectieve tips.

Onderhandelen is vaak niet zinvol

Ook al wil je het misschien niet, je verzandt al snel in een onderhandeling die je niet gaat winnen. “Als je geen broccoli eet, krijg je ook geen toetje” of “Nog drie hapjes”. Juist dit zorgt voor veel spanning aan de eettafel. Iris Vernooij, pedagoog, kindervoedingsdeskundige en expert bij How About Mom, ondersteunt ouders bij de eetopvoeding en herkent de stress en frustratie waar veel ouders mee kampen. “Wat op korte termijn lijkt te werken, kan op lange termijn juist de relatie met eten verstoren,” legt ze uit. Want zodra eten een middel wordt om iets te krijgen of juist te vermijden, verschuift de motivatie. Een kind eet dan niet meer omdat het honger heeft of nieuwsgierig is, maar omdat het moet of iets wil verdienen.

Meer lezen? Quality time hoeft niet groots te zijn: de kleine momenten die blijven hangen

Loslaten en vertrouwen hebben dat het goedkomt

Hoe tegenstrijdig het misschien ook voelt, volgens Iris is loslaten en vertrouwen hebben in het proces de beste weg. De rolverdeling die helpt is simpel, maar krachtig: de ouder bepaalt wat er op tafel komt, het kind bepaalt of en hoeveel het eet. Dat betekent dat je zorgt voor een maaltijd waarin altijd iets ligt wat een kind kent en waarschijnlijk eet, zodat de basis veilig voelt. Tegelijk blijft er ruimte voor nieuwe smaken, zonder druk. Zo voorkom je honger en paniek als je kind iets niet wil eten.

Ook is het belangrijk om vaste eetmomenten aan te houden, zodat je kind weet wanneer het tijd is voor het avondeten of voor een verantwoorde snack. “Hoe lastig ook, probeer niet te veel te kijken naar de inname van die ene specifieke lastige maaltijd, maar juist naar de inname over een aantal dagen,” aldus Iris. Juist door je kind wat lucht te geven, ontstaat er op termijn weer nieuwsgierigheid. Misschien kun je eens proberen om jouw kind in de middag, zo rond een uur of drie, vast een klein snack-plankje met wat fruit en groente voor te zetten. Dan komt er alvast wat gezonde en gevarieerde voeding binnen en haal je zo voor iedereen de druk van het avondeten af.

Geef het goede voorbeeld

Soms voelt het uitzichtloos en denk je dat je kind nooit meer normaal gaat eten. Toch valt het in de praktijk vaak mee en gaat je kind vanzelf weer beter eten als er minder druk wordt uitgeoefend. Vergeet niet om als ouder ook zelf het goede voorbeeld te geven. Wanneer je kind ziet dat jij gezond en gevarieerd eet, zal het dat gedrag uiteindelijk vaak overnemen. Vraagt dat soms wat van ons als ouder? Absoluut. Maar uiteindelijk gaat ook jouw kind weer eten!

Dit artikel is geschreven als onderdeel van onze samenwerking met Organix.

Lees hier alle artikelen van pedagoog en (kinder)voedingsdeskundige Iris Vernooij

Gratis een wekelijkse update?

How About Mom nieuwsbrief: korting, tips en de beste gelezen verhalen