Waarom het toch niet lukte je bevalling thuis te laten tijdens je vakantie

Je bevalling vergeten en genieten van je kindje – het begint op vakantie, toch? Maar wat nou als je ook op reis of op vakantie die nare gedachtes over je bevalling niet kunt afschudden?

De periode van de zomervakantie breekt aan. En dat deed me denken aan een berichtje dat ik kreeg in mijn eerste jaar als bevallingstrauma-therapeut.

“Op vakantie zal het wel beter gaan, toch?”

Die zomer zat ik in Zwitserland op een camping te kijken naar een prachtige gletsjer terwijl ik net een online coaching sessie had afgerond (ja dat deed ik toen nog, sessies tijdens mijn vakantie… Grenzen stellen is iets wat ik ook heb moeten leren).

Een andere cliënt stuurde me precies op dat moment een ingesproken bericht: haar vakantie was minder ontspannen dan gehoopt. Misschien herken jij dit ook van de afgelopen weken.

Geen tijd voor nare herinneringen

Je keek er zo naar uit, de zomer en met name: de vakantie. Eindelijk even een weekje of wat opladen. Eindelijk rust.

Nergens over nadenken, behalve over wat je wanneer zou eten of welke bikini je aan zou trekken. Geen stress over allerlei verplichtingen of dingen die je moet waar je eigenlijk de energie voor mist. Gewoon even samen zijn met je partner en kindje(s).

Je hoopte dat er geen plek meer zou zijn voor nare herinneringen aan je bevalling. Dat de kilometers naar je vakantieadres ook de somberheid en onrust achter je zouden laten.

Je hoopte dat je, met een opgeladen batterij, ook meer zou kunnen genieten van je kindje.

Je zag het al voor je. Hoe jullie samen zouden spelen in de zon en op het strand. Hoe je kindje contact zou maken met andere kleine mensjes en hoe jij dit met liefde zou aanschouwen. Hoe je je dan eindelijk trots zou voelen: zie je wel, ik kan dit wél.

Realiteit: vergelijken en verliezen

Je hoopte echt dat het kon. En misschien ging het de eerste dagen ook best goed.

De warme zonnestralen op je huid. Je partner die overdag een flink gedeelte van de zorg op zich nam, zodat jij op je strandstoel eindelijk weer eens een boek kon lezen. De kleine die vroeg in slaap viel na een dag op het strand, zodat jullie konden genieten van wat quality time onder het genot van een cocktail (of een lange nacht slaap).

Maar toen begon je ze opeens te zien: al die moeders bij wie het veel beter leek te gaan dan bij jou.

Al die zwangere vrouwen in het resort of op de camping. De moeder met het piepkleine baby’tje van een paar weken oud, die eruit zag alsof ze zo vanuit de verloskamer naar het strand was gelopen en bij wie alles nu al helemaal vanzelf leek te gaan.

Het stel naast jullie met een iets ouder kindje, dat iedere keer naar zijn moeder lachte waarop zij verliefd naar hem terugkeek.

Al die kleine kinderen met al die moeders. Overal.

Bij de eerste moeders vroeg je je af: ‘Zou het bij haar wel allemaal goed zijn gegaan?’ ‘Hoe zou haar bevalling zijn verlopen?’ ‘Zij ziet eruit als een echte oer-moeder, haar bevalling was vast fantastisch!’

En bij de volgende dacht je: ‘Kijk hoe zij geniet van haar kindje. Waarom kan ik dat nou niet..’ ‘Zij ziet er zo ontspannen uit, hoe kan dat toch? Wat doe ik verkeerd?’

Met iedere gedachte kwam dat vertrouwde, verslagen, gevoel dichterbij. Alsof jij de enige bent die als moeder faalt. Het genieten dat je zo had gehoopt, leek verder weg dan ooit.

Thuis wacht het volle leven

Als het je zelfs op vakantie niet lukt om te ontspannen en te genieten, hoe moet het dan thuis — tussen werk, boodschappen, (schoon)ouders en al die andere 1001 dingen die je aandacht vragen?

Allemaal tegen de achtergrond van je bevalling, die als een open tabblad in je hoofd blijft draaien en maar energie blijft vragen.

Je kunt natuurlijk blijven wachten tot dit vanzelf minder wordt en het beter gaat. En de volgende vakantie wéér hopen: misschien nu..? Of je kunt zeggen: nu is het genoeg. Dit wil ik niet meer.

Al tientallen vrouwen maakten die tweede keuze. Via mijn Bevallingstrauma Hersteltraject vonden ze rust bij hun bevalling en de ruimte om écht te genieten van hun kindje en het moederschap. Op www.moederliefdecoaching.nl lees je meer over het traject én een aantal van hun ervaringen. Misschien kon deze vakantie je dan tóch nog iets heel waardevols geven – het laatste zetje, zodat jij ook kunt zeggen: dit wil ik zo niet langer.