Moeder worden voelde voor Iris Pultrum altijd als iets dat bij haar hoorde. Maar moeder worden op jonge leeftijd, onverwacht zwanger raken, bevallingen die allesbehalve standaard verlopen en later geconfronteerd worden met een angststoornis: het moederschap bleek niet alleen maar zacht en vanzelfsprekend. In deze Momtalk vertelt Iris openhartig over haar weg als moeder van dochters Fenna en Mare en zoon Révin, over controle loslaten, vertrouwen vinden en leren leven in het moment.
“Ik wilde altijd al heel graag moeder worden. Vroeger wilde ik zelfs kraamverzorgster worden, dat zorgzame zat er echt al vroeg in. Ik werkte in de zorg en dat voelde heel natuurlijk voor me. Ik was 22 jaar, had een goede baan, woonde nog thuis en had vanaf mijn zeventiende een vriend. Het leven liep eigenlijk gewoon door en toen raakte ik zwanger.”
“Ik had mijn spiraal eruit laten halen omdat ik hormonaal veel klachten had. Ik hield het wel bij, maar toch raakte ik zwanger. Mijn eerste gedachte was echt: ‘Shit, hoe gaan we dit doen?’ Ik moest het aan mijn ouders vertellen en dat vond ik misschien nog wel het spannendst. Ik weet nog dat ik die zwangerschapstest had gekocht en ’s ochtends naar beneden kwam. Ik was helemaal wit. Mijn moeder vroeg meteen: ‘Wat is er?’ Mijn ouders zijn heel open, maar hier schrokken ze echt wel van. Voor mezelf wist ik eigenlijk meteen één ding zeker: ik ga dit kindje houden. Hoe spannend het ook was, daar twijfelde ik geen moment over.”
“Mijn bevalling was heel pittig. En dan kom je thuis met zo’n klein mensje en denk je: en nu? Er zit geen handleiding bij. De kraamzorg ging die avond weg en ik dacht echt: wat moet ik doen? Je weet het gewoon niet. Ik werk er heel onzeker van en was zo bang dat mijn dochter iets zou overkomen. Ik wilde alles goed doen, maar hoe doe je dat? Toch kreeg ik na een tijdje wel het gevoel dat ik in een ritme kwam en dat dit me zou lukken.”
“Ongeveer zes maanden na de bevalling kreeg ik heel veel angsten en paniek. Het was geen postpartum depressie, maar een angststoornis. Ik heb me in die tijd heel eenzaam gevoeld. Ik ben gestopt met werken omdat ik het gewoon niet meer kon. Ik durfde op een gegeven moment niet meer naar buiten en werd echt een kluizenaar. Die periode ging het moederschap langs mee heen. Ik stond niet meer echt stil bij wat er gebeurde en was echt aan het overleven.”
“Ik ben naar een psycholoog gegaan en heb exposuretherapie gevolgd. Dat betekent: juist de dingen doen waar je bang voor bent. Op een gegeven moment kreeg ik namelijk bij alles een paniekaanval. Zelfs bij alledaagse dingen, zoals autorijden. Door het toch te doen, kwam langzaam weer het vertrouwen in mezelf terug. Dat was geen makkelijke weg, maar het heeft me er wel bovenop geholpen. Angst zit nog wel ergens in mijn hoofd hoor, maar ik laat me er niet meer door leiden. Ik weet nu dat ik sterker ben dan die angsten.”
“Ik leg de lat heel hoog voor mezelf. Ik wil alles goed doen en ben best streberig. Dat is wel minder geworden, maar het zit er nog steeds in. Bij mijn zoon kan ik zo intens genieten, dat had ik bij mijn dochters niet. Dat heeft te maken met ervaring denk ik. Vertrouwen hebben dat het goedkomt en dat brengt meer ruimte om te genieten. Dat probeer ik nu heel bewust te doen. Soms voel ik me daar wel schuldig over tegenover de meiden, maar blijkbaar had het tijd nodig.”
Psycholoog Dorien: “Dit is het verschil tussen ‘normale’ angst en een angststoornis”
“Ik wil een liefdevolle en zorgzame moeder zijn. Ik wil echt een luisterend oor zijn voor mijn kinderen. Ik vind het belangrijk om ze dingen zelf te laten proberen en ze vertrouwen te geven. Mama kan altijd helpen, maar probeer eerst zelf maar.”
“Loslaten vind ik lastig. De oudste wil nu met vriendinnetjes spelen en dat vind ik echt een uitdaging. Het is je kind, het mooiste wat je hebt. Je wil beschermen. Maar je weet ook dat je op een gegeven moment moet loslaten. Dat blijft zoeken.”
“Vergelijk jezelf niet met anderen. Doe je eigen ding en volg je eigen pad. Het gras is altijd groener bij de buren, maar je weet niet wat daarachter zit. Social media laat niet alles zien. Doe wat goed voor jou voelt, niet omdat de buitenwereld iets van je verwacht.”
How About Mom nieuwsbrief: korting, tips en de beste gelezen verhalen