Met drie kinderen – Emma Lieve, Lucas en Julie – en een druk ondernemersbestaan, weet Kirsten Blok als geen ander hoe intens het moederschap kan zijn. In deze Momtalk vertelt ze hoe ze haar weg vindt in de dynamiek van een jong gezin. Over loslaten, vertrouwen en groeien, als moeder én als mens.
“Ja, die wens zat er bij mij echt al heel vroeg in. Ik wist gewoon: ik wil later moeder worden, en ook niet van één kind, maar echt een gezin met meerdere kinderen. Drie voelde voor mij altijd als het perfecte plaatje.”
“Toen ik mijn partner ontmoette, hebben we daar ook bewust over gesproken en zaten we daar helemaal op één lijn. Het was niet iets wat we ‘wel zouden zien’, maar echt een droom die we hadden. Nu ik kijk naar Emma Lieve, Lucas en Julie, voelt het ook echt alsof dat plaatje klopt. Natuurlijk is het in de praktijk veel drukker en chaotischer dan je je ooit kunt voorstellen, maar ik ben zo dankbaar voor mijn drie kinderen.”
“Een van mijn zwangerschappen eindigde inderdaad in een miskraam, en dat kwam voor ons best onverwacht. We hadden al een kloppend hartje gezien, dus je zit dan eigenlijk al in die veilige gedachte van: alles is goed. Je begint al voorzichtig te dromen, vooruit te kijken. En dan, bij de volgende echo, blijkt het ineens niet meer goed te zijn… Dat is zo’n moment dat alles even stilvalt. Het heeft me echt geraakt en ook wel veranderd in hoe ik daarna naar zwangerschap keek. Je beseft ineens hoe kwetsbaar het allemaal is, en dat dingen niet vanzelfsprekend zijn.”
“Bij mijn zwangerschap van Lucas was ik echt een stuk minder onbezorgd. Waar andere mensen misschien volop genieten, zat er bij mij altijd een laagje spanning onder. Ik was me continu bewust van wat er mis zou kunnen gaan. Op momenten dat ik hem voelde bewegen, kon ik echt opgelucht zijn en denken: oké, het gaat goed. Maar als hij even stil was, kon ik meteen in paniek raken en denken: ‘Is alles nog wel oké?’ Dat gevoel van alertheid bleef eigenlijk de hele zwangerschap. Pas later, bij Julie, kon ik iets meer vertrouwen vinden, maar die eerste ervaring draag je gewoon met je mee. Het maakt je voorzichtiger, maar ook bewuster.”
“Het gekke is dat ik me fysiek eigenlijk best goed voelde. Ik had natuurlijk wel klachten, vooral mijn bekken speelde op, maar verder voelde ik me niet echt ‘typisch zwanger’. Ik ging gewoon door met alles. Tijdens twee van mijn zwangerschappen zijn we zelfs verhuisd, dus er was altijd iets gaande. Tot een week of 38 deed ik eigenlijk nog alles wat ik normaal ook deed. De bevalling van Emma Lieve en Lucas ging ook heel vlot, waardoor ik echt dacht: dit kan ik wel vaker. Maar bij Julie was dat totaal anders, dat duurde lang en ging veel moeizamer. Dat zette me wel weer met beide benen op de grond en liet zien dat geen enkele bevalling hetzelfde is.”
“Ik denk dat ik een vrij relaxte moeder ben, maar wel met duidelijke grenzen. Bij ons thuis mag er veel. Ik vind het belangrijk dat mijn kinderen zichzelf kunnen zijn en vrij kunnen spelen en ontdekken. Maar er zijn ook echt regels. Ik hecht veel waarde aan beleefdheid, hoe de kinderen met ons omgaan, maar ook met anderen. En bijvoorbeeld opruimen hoort er gewoon bij, dat doen we samen. Ik ben niet streng in de zin van streng om het streng zijn, maar ze weten wel precies waar ze aan toe zijn. Die duidelijkheid geeft rust, merk ik, voor hen maar ook voor mij.”
Benieuwd met welke klusjes in huis je kinderen kunnen meehelpen? Lees het artikel over klusjes in huis per leeftijd.
“Eigenlijk niet, dat gaat me vrij natuurlijk af. Als ik iets zeg, dan houd ik me daar ook aan. Ik denk dat dat juist helpt in de opvoeding, omdat kinderen dan weten waar ze aan toe zijn. Mijn partner vindt dat soms iets lastiger en is wat makkelijker. Dat botst af en toe wel eens, bijvoorbeeld als het gaat om kleine dingen zoals snoep. Ik ben daar best duidelijk in: ’s ochtends geen snoep, punt. Hij denkt dan soms: ach, waarom niet. Dat zijn van die typische momenten waarop je elkaar even moet vinden, maar uiteindelijk komen we daar altijd wel uit.”
“Mijn dagen zijn eigenlijk een soort mix van alles. Ik werk fulltime als content creator en daarnaast run ik twee webshops. Dat betekent dat ik constant aan het schakelen ben tussen werk en gezin. Terwijl ik met de kinderen ben, denk ik soms aan werk, en andersom net zo goed. Het loopt allemaal door elkaar heen. Voor mij voelt dat niet per se als iets negatiefs, het is gewoon hoe mijn leven eruitziet. Ik vind het ook mooi dat mijn kinderen zien dat ik werk en iets opbouw. Maar het vraagt wel veel energie en planning, dat is zeker zo.”
“Balans blijft een uitdaging. Er zijn periodes waarin het heel goed voelt en alles lijkt te kloppen, maar er zijn ook momenten waarop het gewoon veel is. Na de zomervakantie verandert er wel het een en ander, omdat Lucas naar school gaat en Julie een paar dagen naar de opvang. Ik hoop dat dat wat meer structuur geeft en dat ik mijn werk iets beter kan indelen. Ik denk dat balans niet iets is wat je één keer vindt en dan vasthoudt, maar iets wat constant in beweging is, net als je leven.”
“Vooral dat je niet alles kunt controleren. Ik was altijd iemand die graag de touwtjes in handen had, maar met kinderen werkt dat gewoon niet zo. Ze volgen hun eigen tempo, hun eigen pad. Wat ik heb geleerd, is om meer te vertrouwen op mijn gevoel en intuïtie. En ook om te accepteren dat het niet perfect hoeft te zijn. Het moederschap is soms rommelig, soms vermoeiend, soms onzeker, en tegelijkertijd ook het mooiste wat er is. Met Emma Lieve, Lucas en Julie groeit niet alleen mijn gezin, maar groei ik zelf ook elke dag een beetje mee.”
Kirsten Blok volgen in het moederschap? Volg haar op Instagram.
How About Mom interviewt regelmatig vrouwen voor de reeks Momtalk. Meer verhalen lezen?
How About Mom nieuwsbrief: korting, tips en de beste gelezen verhalen