Waar ze jarenlang leefde volgens schema’s, doelen en prestaties, kwam voormalig tophockeyer Lidewij Welten (35) ineens in een wereld terecht waarin overgave en intuïtie centraal staan. Het moederschap bracht haar rust, maar ook nieuwe uitdagingen. We spreken haar over haar zwangerschappen en het moederschap. Wat betekent het om moeder te worden? En hoe vind je daarin je eigen weg?
“Ja, dat was wel echt een bewuste keuze. Mijn dochter is nu bijna veertien maanden en ik ben 27 weken zwanger van de tweede. Ik wilde heel graag dat ze dicht bij elkaar zouden zitten. Het was geen must, maar ik denk dat ze heel veel aan elkaar gaan hebben. Dat idee vind ik heel mooi.”
“Doordat ik lang ben doorgegaan in de topsport, stel je het krijgen van kinderen automatisch wat uit. Dat betekent dat ik me ook wel bewust was van mijn leeftijd, maar niet per se vanuit druk. Meer vanuit bewustzijn: je weet niet hoe het loopt en je wil voorkomen dat je later denkt dat je te laat bent begonnen.”
“Dat het uiteindelijk zo snel ging, had ik niet verwacht. Dat besef ik me ook heel goed, dat het niet vanzelfsprekend is. Juist daarom ben ik er ook extra dankbaar voor dat het zo is gelopen.”
“Ik vind het heel bijzonder om zwanger te zijn. Wel merk ik dat het nu, bij de tweede, anders is dan bij de eerste. Bij de eerste zwangerschap was ik veel bewuster. Alles is nieuw en je zit er helemaal in. Nu hebben we al een kindje in huis rondlopen dat automatisch veel aandacht vraagt. Dit betekent dat ik minder bezig ben met de zwangerschap nu, maar dat maakt het niet minder bijzonder.”
“Tot nu toe heb ik twee hele fijne zwangerschappen gehad. Ik heb weinig klachten en daar ben ik heel blij mee. Bij beide zwangerschappen voelde ik gelijk, nog voor het uitblijven van mijn ongesteldheid: ik ben zwanger. Mijn lichaam gaf dat gewoon aan. Zo bijzonder!”
“Mijn bevalling was inderdaad intens en duurde erg lang. Ik ging zelfs terug in ontsluiting op een gegeven moment, wat natuurlijk niet de bedoeling is. Na anderhalf uur persen was ze er nog steeds niet. Toen werd er gezegd dat het misschien een keizersnede zou worden.”
“Ik dacht op dat moment echt: ik ben al zo ver, ik wil dit nu afmaken. Met een knip en een vacuümpomp kreeg ik nog twee persweeën de kans, en uiteindelijk is Philippa toen geboren. Ze bleek een sterrenkijker te zijn en in het kanaal gedraaid, dus het zat gewoon tegen. Ook moest ik nog naar de operatiekamer, omdat mijn placenta niet losliet. Maar uiteindelijk is het goed gegaan en is ze gezond geboren. En dat is voor mij het allerbelangrijkste.”
“Ik denk omdat ik er zonder verwachtingen in ging. Ik had niet een bepaald beeld van hoe het moest gaan. Voor mij was het belangrijkste doel dat onze dochter gezond ter wereld zou komen. Ik kan vrij goed een knop omzetten en me focussen op wat er op dat moment nodig is. Dat heb ik misschien ook wel uit de topsport meegenomen. Je laat los wat je niet kunt controleren en richt je op wat er wél toe doet. Daardoor kan ik er nu ook gewoon goed op terugkijken. Het was intens, maar het is gegaan zoals het is gegaan, en dat is oké.”
“Mijn kraamtijd heb ik echt als heel fijn ervaren. Ik zie nog die eerste foto voor me, helemaal bont en blauw in mijn gezicht, maar ik voelde me zó gelukkig. We zaten in onze eigen bubbel en het waren juist die kleine momenten die het bijzonder maakten. Samen zijn met mijn partner en onze dochter, een fijne kraamhulp, gewoon dat kneuterige. Het zat hem niet in iets groots.”
“Wat het moederschap voor mij heeft veranderd, is dat de lat lager is komen te liggen. Vroeger had ik het gevoel dat ik altijd van alles moest. Nu denk ik: als ik een dag met mijn kind bezig ben geweest, dan is dat goed. Dat geeft heel veel rust. Tegelijkertijd merk ik ook dat ik mezelf makkelijker wegcijfer. Ik vind het soms lastig om iets voor mezelf te doen, omdat ik het liefst bij haar ben. Ik wil niets missen. Maar dat voelt niet per se als een gemis, eerder als iets wat vanzelf gaat.”
“In het begin dacht ik wel eens: dit is het einde van een periode van alleen mijn vriend en ik. En het is inderdaad een gegeven dat je relatie verandert: alles draait ineens om dat kindje. Maar eigenlijk is het alleen maar mooier geworden. Als ik zie hoe lief hij met haar is en hoe betrokken, dan smelt ik echt. Dat had ik van tevoren niet zo kunnen bedenken.”
“Wat fijn is, is dat we beiden dezelfde behoeftes hebben. Hij heeft Philippa net zo graag bij zich als ik en we genieten allebei heel erg van het gezinsleven. Dat maakt het heel fijn. Het is anders dan eerst, maar op een goede manier. Je groeit er samen in en dat maakt ons juist sterker als gezin.”
“Ik heb er heel veel zin in. Het lijkt me echt heel gezellig. Ik wil mijn dochter er ook heel erg bij betrekken, dat ze zich onderdeel voelt van alles wat er gebeurt. Het enige waar ik soms over nadenk, is dat het de laatste fase is waarin Philippa alleen is. Dat je dat afsluit. Dat vind ik misschien wel het lastigste stukje. Maar tegelijkertijd weet ik ook dat het heel mooi gaat worden. Dat ze straks iemand heeft om mee te spelen, iemand om mee op te groeien. En dat idee overheerst.”
“Het is eigenlijk juist totaal anders. In de topsport draait alles om jou: jouw lichaam, jouw prestaties, jouw doelen. In het moederschap draait het juist om iemand anders. Maar wat wel overeenkomt, is het vertrouwen hebben en doelgericht kunnen zijn. Dat je een knop kunt omzetten en denkt: oké, dit is wat er nu nodig is. Dat helpt wel.”
“En wat betreft een advies: ik vond het soms best lastig om zoveel ongevraagd adviezen en opmerkingen te ontvangen. Tijdens een zwangerschap lijkt iedereen ineens iets over je lichaam te mogen zeggen, en na de geboorte krijg je overal meningen over. Vaak goedbedoeld, maar niet altijd helpend.”
“Mijn advies zou daarom zijn: luister niet te veel naar al die stemmen om je heen. Het is fijn om richtlijnen te hebben, maar vertrouw vooral op je eigen gevoel. Je intuïtie klopt vaak beter dan je denkt. Uiteindelijk weet jij het beste wat goed is voor jou en je kind. En als je daarop durft te vertrouwen, geeft dat ook heel veel rust.”
Volg Lidewij Welten op Instagram
How About Mom interviewt regelmatig vrouwen voor de reeks Momtalk. Meer verhalen lezen?
Fotograaf zwart-witfoto: Studio LUNIA
How About Mom nieuwsbrief: korting, tips en de beste gelezen verhalen