Mercedes Roggen: “Ik kies voor liefde, ook als daar soms pijn bij hoort”

Zwanger zijn en moeder worden: iedereen beleeft het anders. Voor de één is het negen maanden stralen, voor de ander vooral overleven. Het moederschap van Mercedes Roggen begon in ieder geval niet met alleen maar genieten. Haar zwangerschap was pittig en vroeg om een flinke omschakeling in haar leven. Ook liep haar relatie tijdens de zwangerschap stuk.

Maar inmiddels, zeven weken na de geboorte van haar zoon Niek, overheerst vooral rust, vertrouwen en heel veel liefde. In deze Momtalk vertelt Mercedes open over ziek zijn tijdens de zwangerschap, haar veranderende lichaam en ontdekken dat je als moeder vooral je intuïtie moet volgen.

Hoe gaat het nu met je, vijf weken na de geboorte?

“Het gaat heel goed. Ik vond de zwangerschap heel pittig, ik voelde me 9 maanden heel slecht. Heel veel overgegeven, heel veel in het ziekenhuis geweest en dat deed heel veel met mij. Vanaf het moment dat Niek geboren was, voelde ik me gelijk weer mezelf. Mijn familie zei vlak na de bevalling ook tegen me: ‘We zien je ziel gewoon weer terug in je lichaam zakken’. Uiteraard ben ik ontzettend dankbaar dat Niek er is, maar ook heel dankbaar dat ik me weer goed voel.”

Je zwangerschap was behoorlijk zwaar. Wat maakte het zo pittig, zowel lichamelijk als mentaal?

“Vanaf week zes moest ik constant overgeven, ook ’s nachts. Ik ben er zelfs voor opgenomen geweest omdat ik op een gegeven moment ook bloed moest spugen. Dat was ontzettend naar. Ik voelde me echt belabberd. Ik had me voorgenomen gezond te eten en te sporten, maar uiteindelijk leefde ik op brood en pizza omdat ik niets anders binnenhield en bewoog ik amper.”

“Tegelijkertijd maakte ik me veel zorgen om de baby in m’n buik. Als ik stress had dacht ik: geef ik dit door? Krijg ik straks een gestreste baby? Die echo’s hielpen gelukkig wel. Ik kon er niet van genieten en voelde me daar heel schuldig over tegenover Niek.”

Wat deed dat met je beeld van jezelf en je lichaam?

“Ik vond mijn veranderde lichaam heel lastig. Niet alleen omdat ik me slecht voelde, maar ook omdat ik niet blij was met m’n lijf.  Als ik andere zwangere vrouwen zag dacht ik: wauw, maar zelf had ik dat gevoel niet. Ik hield veel vocht vast en kreeg opmerkingen dat ik was aangekomen. Dat vond ik ingewikkeld.”

“Nu kijk ik erop terug en denk ik: dit lichaam heeft wel gewoon een kind gemaakt. Pas toen ik zag dat mijn lichaam een mensje had gebouwd, werd het tastbaar. Je bent als vrouw zó krachtig, maar dat voelde ik toen helemaal niet. Nu een paar weken na de geboorte van Niek kan ik zeggen dat ik trots ben op mijn lichaam.”

Ook liep je relatie stuk tijdens je zwangerschap. Wil je daar wat over vertellen?

“Mijn toekomstbeeld viel in duigen. Dat verdriet moest ik echt aangaan. Een gebroken hart kun je niet wegstoppen, daar moet je dwars doorheen. Tijdens mijn zwangerschap ben ik echt gaan zitten met mijn verdriet. Alles eruit gehuild. En langzaam ga je dan richting acceptatie. Dat punt had ik gelukkig vóór de bevalling bereikt. Een stukje pijn was ik al doorheen gegaan.”

“Ik kies voor liefde, ook als daar pijn bij hoort. Natuurlijk is het niet de situatie die ik voor ogen had en dat vond ik heel ingewikkeld. Maar je hebt niet altijd invloed op wat er in je leven gebeurt, alleen op hoe je ermee omgaat. Dat is hoe ik altijd in het leven sta en dat geeft mij kracht.”

Je zag ook op tegen de bevalling. Hoe ging je daarmee om en hoe heb je het ervaren?

“Ik heb er altijd tegenop gezien, al toen ik jong was, en vond het doodeng. Vooral de dagen ervoor: je weet dat je leven gaat veranderen en dat je afscheid neemt van je oude leven, zonder dat je nog weet wat je ervoor terugkrijgt. Dus de angst zat ‘m niet alleen in puur de bevalling, maar ook in het krijgen van een ander leven.”

“Om zoveel mogelijk te weten hoe een bevalling verloopt, heb ik me goed voorbereid. Ik weet namelijk van mezelf: als ik begrijp hoe iets werkt, krijg ik rust. Ik wilde precies weten welke fases er zijn en wat er gebeurt. Dat hielp enorm, want tijdens de bevalling voelde ik veel rust. Ik durfde op mezelf te vertrouwen en voelde me  sterk, teerwijl ik juist bang was dat ik me heel kwetsbaar zou voelen en de regie kwijt zou raken.”

Hoe was het moment dat je Niek voor het eerst zag?

“Ineens mijn kind in m’n armen, dat is onbeschrijfelijk. Dat vond ik oprecht het mooiste moment in m’n leven. Gezegend dat alles goed met hem was, dat hij gelijk bij me kon blijven. Ik vond het een onbeschrijfelijk gevoel, zo veel liefde. Daar was ik heel opgelucht over, dat ik liefde voelde. Zeker omdat ik die zwangerschap zo heb vervloekt. Maar nu weet ik: de liefde voor je kind is sterker dan wat dan ook.”

Hoe verliep de kraamtijd en het herstellen?

“Ik had in het begin wel echt moeite met slapen en rust terugvinden. Dat was nog wel een kleine zorg in de kraamweek, maar ik had een hele goede kraamverzorgster die me daar ook bij hielp en daar scherp op was. Negen maanden lang zo heb ik op adrenaline heb geleefd, dat ik gewoon niet meer wist hoe ik me moest ontspannen. ”

“Gelukkig is Niek midden in de winter geboren. In zo’n periode keert iedereen wat meer naar binnen en dat gaf mij ook veel rust. Ik zat in heerlijk in een bubbel en de rest van de wereld bestond even niet.” 

Hoe ervaar je het alleenstaand moederschap nu?

“Ik benader het vanuit liefde. Als ik naar Niek kijk, voel ik alleen maar warmte. Hij is zo’n vrolijk en lief mannetje. Ondanks alles voel ik me echt goed. Ik ben onafhankelijk en kan doen en laten wat ik wil. Dat geeft ook kracht. Wat me wel opvalt, is hoe sterk mijn eigen gemoedstoestand doorwerkt op hem. Als ik goed in m’n vel zit, zit Niek dat ook. Op dagen dat ik stress heb, merk ik dat hij ook onrustig is. Dat maakt het moederschap soms uitdagender, maar ook heel bewust: het begint bij mij.”

“Door wat ik heb meegemaakt weet ik beter waar ik wel en niet genoegen mee neem in het leven. Ik kijk licht en positief naar de toekomst. En ik hoop dat ik met mijn verhaal kan bijdragen aan wat meer zachtheid – we mogen best wat liever zijn voor elkaar.”

Jij bent ondernemer, maar ook net moeder. Kun je genieten van je verlof?  

“Haha, ik heb geen verlof en ik werk eigenlijk gewoon door voor Waffel. Veel vriendinnen waarschuwden me dat je in de kraamperiode alleen maar met de baby bezig bent, maar voor mij is de combinatie juist fijn. Ik blijf mezelf. Als Niek slaapt, werk ik. Ik krijg energie van mijn werk en neem hem ook vaak mee.”

“Dit typeert mij denk ik ook wel als mens hoor. Ik ga heel erg mee met de flow. Omdat ik weet dat ik mijn verantwoordelijkheden neem, geeft dat rust en vertrouwen. Moederschap lijkt daarin eigenlijk best op ondernemen: je moet steeds schakelen en oplossingen vinden. Daar ben ik goed in en vind ik ook nog eens ontzettend leuk.”

Wat heeft moeder worden je geleerd? Of waar heb je je de afgelopen weken over verwonderd? 

“De liefde die je voelt als hij naar je kijkt en andersom; dat had ik me nooit zo kunnen voorstellen. Je hoort mensen altijd zeggen: hier doe je het voor. En nu voel ik dat gewoon echt. Moeder worden heeft me ook nog meer geleerd om op mezelf te vertrouwen. Heel lang heb ik geleefd met de gedachte dat andere mensen het altijd beter wisten dan ik. Op welk vlak dan ook. Nu ik moeder ben, durf ik met stelligheid te zeggen: ik weet wat het beste is voor mijn kind. Dat heeft me doen beseffen dat ik altijd op mezelf mag vertrouwen.”

Heb je een tip voor andere moeders?

“Dat sluit eigenlijk aan op wat ik hiervoor zei: vertrouw op jezelf en je eigen instinct. Je weet het beste wat goed is voor je kind. En daarbij: zolang je het met liefde doet, dan is alles goed.” 

Meer Momtalks lezen?

Mirthe Buurman: “Jong moederschap leerde me in het moment te leven”