Moederschap is iets waar je in groeit. Je hoeft het niet meteen allemaal te kunnen of te weten; dat komt met de tijd. Tegelijkertijd leer je dat je niet overal controle over hebt. Juist het loslaten, hoe lastig dat soms ook is, hoort er net zo goed bij. Voor Britt Muyldermans, moeder van Louis (6) en Claire (4), is dat precies wat moederschap voor haar betekent: stap voor stap groeien, terwijl ze leert vertrouwen op haar kinderen én op zichzelf.
Wanneer wist je dat je moeder wilde worden?
“Eigenlijk wist ik dat al heel jong. Ik was echt zo’n typisch meisje dat altijd al moeder wilde worden; het voelde nooit als een vraag, maar gewoon als iets wat bij mij hoorde. We zijn ook best traditioneel ingesteld, dus ik had altijd in mijn hoofd: eerst een huis kopen, dan trouwen en daarna pas kinderen. Toen dat ook daadwerkelijk zo liep, voelde dat heel logisch en kloppend.”
Hoe verliep jullie weg naar het ouderschap?
“We gingen er eerlijk gezegd vanuit dat het wel even zou duren voordat ik zwanger zou worden. Bij allebei onze ouders ging het niet vanzelf, dus we dachten: we moeten hier de tijd voor nemen, misschien wel een jaar proberen. Maar uiteindelijk was het al na de eerste maand raak, en dat had ik totaal niet verwacht.”
“Ik wist nog dat ik die positieve test in handen had en dat het me ook een beetje overviel. Het was natuurlijk iets wat we wilden, maar zo snel… ik voelde me er nog niet helemaal klaar voor. Tegelijkertijd beseften we ook: we hebben nog negen maanden om erin te groeien, en dat gaf wel rust.”
En hoe was dat bij jullie tweede kindje?
“Bij Claire ging het eigenlijk precies andersom. We wilden graag een tweede en ook niet te veel leeftijdsverschil, maar toen duurde het ineens veel langer dan verwacht. Na een maand of tien begon ik te denken: misschien moeten we hulp inschakelen.”
“Die laatste weken van die periode vond ik ook echt spannend, omdat je toch gaat twijfelen. Je denkt: waarom lukt het niet, is er iets mis? En juist op het moment dat ik dacht dat het nog wel lang zou duren, bleek ik toch zwanger. Dat was echt een opluchting.”
Hoe heb je je zwangerschappen ervaren?
“Zwanger zijn is niet echt mijn favoriet. Vooral in het begin vond ik het een beetje ongemakkelijk: je ziet nog niks, maar je moet wel al op alles letten en ondertussen houd je het geheim. Dat geheimhouden vond ik soms lastig, al maakte het het ook wel bijzonder om dat samen met je partner te delen. Dat verandert naarmate je zwangere buik groeit. Vooral het begin van het derde trimester vond ik fijn, omdat je dan duidelijk zwanger bent en je je ook zo voelt. Ik voelde me toen echt mooi, dat was een hele fijne fase.”
“Fysiek had ik eigenlijk weinig te klagen. Bij mijn eerste zwangerschap had ik nergens last van en kon ik alles blijven doen zoals ik gewend was. Bij de tweede was ik wat misselijker, maar gelukkig nooit zo erg dat het me echt belemmerde.”
Hoe vond je de overgang van een naar twee kinderen?
“De eerste keer moeder worden is heel bijzonder, omdat alles nieuw is. Je beleeft alles bewuster en intenser. De eerste momenten met Louis staan echt in mijn geheugen gegrift. Bij een tweede kind is dat anders. Niet omdat het minder speciaal is, maar omdat je aandacht verdeeld is. Je zit al in een ritme met je gezin en daardoor gaat het allemaal sneller voorbij.”
“En daarbij vind ik twee kinderen echt wel next level. Vooral de momenten dat mijn man van huis is, zoals bij ons vaak ’s avonds, kunnen best pittig zijn. Ze spelen niet altijd rustig samen en kunnen ook flink botsen, dus dan heb ik vooral het gevoel dat ik ze aan het vertellen ben wat ze niet moeten doen. Dat kost veel energie.”
Je geeft aan dat je de avonden vaak alleen bent. Hoe verdelen jullie het ouderschap?
“We hebben het ouderschap heel bewust verdeeld. Mijn man doet de ochtenden en ik de avonden, en dat werkt voor ons heel fijn. Ik ben namelijk absoluut geen ochtendmens. We merken ook dat de kinderen echt baat hebben bij ritme en regelmaat. Dat proberen we dan ook zo goed mogelijk vast te houden, omdat dat rust geeft in huis.”
Jullie zijn ook aan het verbouwen. Hoe combineer je dat?
“We wonen al in het huis dat we momenteel verbouwen, dus we doen alles in fases. We zijn begonnen met de kinderkamers en de badkamer, zodat dat in ieder geval op orde is. Inmiddels zitten we in de afwerkingsfase. Dat is heel fijn, maar het is ook behoorlijk chaotisch, zeker omdat we alles zelf doen. In het weekend is mijn man vaak aan het klussen, en dat vraagt wel wat van ons allemaal. Tegelijkertijd vind ik het ook mooi dat de kinderen mee willen helpen. Ze vinden het leuk om betrokken te zijn en dat maakt het ook weer gezellig. Het is echt een project van ons allemaal.”
Heb je nog tijd voor jezelf?
“Mijn tijd voor mezelf zit vooral in de momenten dat de kinderen op school zijn. Ik ben zelfstandig, dus kan ik mijn werk daaromheen plannen, maar die tijd is eigenlijk best kort. Echte me-time schiet er soms bij in en dat mis ik ook wel eens. Tegelijkertijd ben ik ’s avonds, als de kinderen in bed liggen, echt blij met een klein momentje voor mezelf. Gewoon even op de bank met een kop thee en een stukje chocolade; dat voelt dan al als luxe.”
Wat voor moeder ben jij?
“Ik merk dat ik het fijn vind om georganiseerd te zijn en overzicht te hebben; dat geeft me rust. Tegelijkertijd merk ik ook dat ik af en toe moet loslaten. Zeker omdat ik het belangrijk vind dat mijn kinderen zelf dingen ontdekken en uitproberen. Dus ik ben ook wel een moeder die zegt: ga maar, probeer maar. Ik wil ze die ruimte geven. Voor mij is het belangrijk dat ze zelfstandig worden en vertrouwen krijgen in zichzelf en in wat ze kunnen.”
Je hebt het over loslaten. Gaat dat je goed af?
“Louis zit nu in groep 3 en dat is echt een nieuwe fase. Hij is vijf dagen per week op school en krijgt zelfs al huiswerk mee. Dan merk ik aan mezelf dat ik even moet slikken. Jeetje, hij wordt echt groot en zelfstandig. Maar ik weet dat loslaten erbij hoort, en daar groei ik ook in als moeder. Je hebt niet overal zicht op en je kunt niet alles sturen. Dat is soms lastig, maar het hoort er ook bij.”
Heb je een tip voor andere moeders?
“Ja, en een hele praktische. Wat voor mij echt goed werkt, is de kinderen een eigen snackbordje laten maken zodra ze uit school komen. Dat is voor hen een moment om even tot rust te komen na een drukke dag, en zo beginnen we de middag en avond ontspannen. Het is maar een klein moment, maar het maakt echt een groot verschil in hoe de rest van de dag verloopt. Verder heb ik ook een boek geschreven, genaamd Slim moederen. Hierin deel ik 52 momhacks, voor elke week eentje!”
Momtalks
Meer Momtalks lezen? Bij How About Mom vragen we moeders regelmatig het hemd van het lijf. Lees hieronder de nieuwste verhalen.


