Voor Irene Hin (30) was het duidelijk: ooit wilde ze moeder worden. Toen het moment daar eindelijk was, voelde het tegelijkertijd fantastisch, verrassend en onwerkelijk. Inmiddels is ze volop zwanger en ontdekt ze stap voor stap wat dat met haar doet. Van gekke kwaaltjes en nesteldrang tot dromen over lange zomerdagen met haar kindje: Irene deelt eerlijk en nuchter hoe ze deze bijzondere periode beleeft.
“Ja, heel bewust. Ik wil eigenlijk al zolang ik me kan herinneren kinderen. Voor mij kon het niet snel genoeg gaan. Maar ja, it takes two to tango. Dus ik moest wel rekening houden met de wensen van mijn vriend.
“We hadden een soort plan gemaakt: eerst bepaalde dingen afronden, en daarna zouden we het gaan proberen. Dat moment was een paar maanden geleden bereikt en toen bleek al gauw dat het bij de tweede poging raak was. We moesten wel even schakelen.”
“Het voelde eigenlijk helemaal niet als iets van mij. Heel veel mensen om me heen hadden al ervaring met zwanger zijn, dus voor mij was het altijd: dat is voor anderen. En ineens was ik het zelf. Heel onwerkelijk. Ik was niet emotioneel of in tranen. Dat kwam pas later.”
“De eerste echo was wel een besefmoment dat we ouders zouden worden. Toch dacht ik zelfs toen nog een beetje: de echobeelden kunnen net zo goed een YouTube-video van iemand anders zijn. Pas bij het eerste schopje dacht ik: wauw, er zit écht een kindje in mij.”
“Ik mag niet klagen. Toch voel ik wel dat ik zwanger ben en heb ik wel last gehad van kwaaltjes. Zeker in het eerste trimester. M’n emoties vlogen bijvoorbeeld alle kanten op. Dan kon ik ineens zó boos worden dat ik er gewoon hartkloppingen van kreeg. De emoties overvielen me, terwijl ik daar normaal veel meer controle over heb.”
“Nu ik wat later in m’n zwangerschap zit, vergeet ik vooral heel veel. Ik gooi sokken in de prullenbak in plaats van in de wasmand, laat m’n sleutels in het slot zitten. Dat vind ik ook wel confronterend hoor. En bizar tegelijk, wat zo’n zwangerschap met je lichaam en geest doet!”
“Ik kan zeker genieten van de zwangerschap, alleen ben ik niet iemand die zwanger zijn het allerleukste van de wereld vind. Het vergt fysiek en mentaal gewoon wel aanpassingen. Ik ben iemand die dol is op veel de hort op gaan. Terrasjes, sociale activiteiten. Gewoon eropuit. Dat is nu natuurlijk wel minder. Ik voel me fysiek minder energiek. Dat is een kant van mezelf die ik nog niet zo goed kende en die ik soms nog wel lastig vind. Want wie ben ik dan nu? Dat maakt dat ik met vlagen kan genieten van die andere kant en het met vlagen ook gewoon confronterend vindt.”
“Tegelijkertijd zijn er ook wel momenten dat ik me besef hoe bijzonder dit is. Dat ik al zo’n sterke connectie voel met het kindje in m’n buik. En natuurlijk die schopjes… zo bijzonder!”
“Mijn lichaam verandert en dat zie ik natuurlijk ook, maar ik kan niet zeggen dat ik het moeilijk vind. Het is wennen. Het is anders. Maar dat is niet slecht en ik zal er ook nooit over klagen. Wat overheerst is het besef dat dit het meest bijzondere is wat mijn lichaam ooit gaat doen: een kindje dragen.”
“Ik doe eigenlijk alles in mijn leven een beetje zonder plan. En dat is misschien niet altijd slim, maar hierin denk ik ook: ik kan het nog zo uitschrijven, maar het loopt toch vast anders. Dus bereid ik me vooral gewoon voor op de hel… Dan kan het alleen maar meevallen. Het belangrijkste vind ik dat mijn vriend weet wat ik fijn vind, zodat hij ook namens mij het woord kan doen tijdens de bevalling.”
“Ik heb ook besloten dat ik overal voor open sta. Van pijnbestrijding tot een bevalling in bad. Natuurlijk kijk ik naar risico’s, maar ik wil mezelf niet te veel beperkingen opleggen. Hoe opener ik erin ga, hoe meer opties ik heb. Ik zou graag in het ziekenhuis willen bevallen. En warmte helpt mij altijd ontspannen, dus een douche of bad lijkt me fijn. Maar ja, voor hetzelfde geld denk ik op dat moment: haal me hier weg.”
“Dat eerste moment dat we samen naar buiten gaan. Onze zoon wordt in juni geboren, een zomerkindje. Ik kan niet wachten om met hem te wandelen in het lekkere weer, dat heel Amsterdam op het terras zit en dat ik daar dan ben met mijn kindje. Dat lijkt me zo bijzonder.”
“Ik wil vooral een warm nest creëren. Dat mijn kindje zich veilig voelt, dichtbij ons. En verder vind ik het ook nog moeilijk om vooruit te denken over hoe ik zometeen ga zijn. Ik denk dat ik redelijk en rationeel wil zijn, maar ik kan me ook voorstellen dat dat lastig wordt als het je eigen kind is en er zoveel gevoel bij komt kijken.”
“Mijn vriend en ik hebben het er wel veel over hoor. Hoe we willen zijn als ouders, wat we belangrijk vinden in de opvoeding van onze zoon. We zitten gelukkig behoorlijk op een lijn. We hebben één ding afgesproken: dat we altijd achter elkaar staan. Wat er ook gebeurt, we kiezen voor elkaar. Dat is voor ons echt een basis.”
“Ja, luister naar je eigen gevoel. Ik merk nu bijvoorbeeld dat zoveel mensen zeggen dat ik niet alles voor de baby hoef te kopen wat online staat. Maar ik word er blij van en die voorpret is zo leuk. Gun jezelf dat als dat voor jou ook zo is.”
Meer weten over Irene Hin? Volg haar op Instagram.
How About Mom interviewt regelmatig vrouwen voor de reeks Momtalk. Meer verhalen lezen?
How About Mom nieuwsbrief: korting, tips en de beste gelezen verhalen