Als je Tess Wevers op social media volgt, zie je een jonge vrouw die mooie plekken bezoekt, haar haren altijd goed heeft zitten en er verzorgd uitziet. Maar sinds ze zwanger is, is er iets veranderd. Ze deelt de misselijkheid, de twijfels, de realiteit. How About Mom spreekt haar over de onverwachte positieve test in Zwitserland, de maanden dat ze het bed niet uit kon komen en de vraag of je op je 23e helemaal ‘klaar’ kunt zijn voor een kindje.
“Op het begin van onze relatie hadden we het daar helemaal niet over. Maar naarmate we langer bij elkaar waren, hadden we daar weleens gesprekken over. Niet al te serieus hoor. Toch wisten we wel van elkaar dat we beiden heel graag ouders wilden worden. We hadden het regelmatig over de toekomst en daar kwamen zeker kindjes in voor.”
“Ik worstelde al een tijdje met mijn hormonen en had al allerlei soorten anticonceptie geprobeerd. Bij niks voelde ik me heel erg prettig en dus besloot ik een paar maanden geleden om het zonder te doen. In die periode raakte ik in verwachting.”
“We waren op wintersport met mijn familie en ik voelde me al een paar dagen best wel raar. Ik weet niet, gewoon een gek gevoel. Dat deelde ik met mijn vriend en hij zei gelijk: doe een zwangerschapstest. Zelf vond ik dat niet per se nodig. Dat leek me iets wat we na de vakantie wel even konden doen. Maar m’n vriend stond erop. En dus kochten we in Oostenrijk nietsvermoedend een test en zagen we al gauw een dikke streep. Om eerlijk te zijn wist ik niet eens wat dat betekent; wel zwanger? Of juist niet? De test bleek positief. Er ging een speciaal gevoel door me heen. Het besef dat er een kindje in m’n buik zit, vond ik gelijk zo bijzonder.”
“Ik voelde me heel erg onzeker en ging twijfelen aan mezelf. Hoort dit wel? Ligt het aan mij? Tot en met ruim vier maanden heb ik elke dag in bed gelegen. Ik kon simpelweg niet de deur uit zonder te moeten overgeven. Dat drukte ontzettend op mijn werk, relatie en sociale leven. Zeker omdat ik best lang heb gewacht om met mijn omgeving te delen dat ik in verwachting ben. Toch kwam ik er op een gegeven moment niet meer onderuit. Ik moest het wel vertellen en dat luchtte enorm op. Ik voelde me minder onzeker. Inmiddels ben ik 22 weken zwanger en zit ik helaas nog steeds aan de medicatie. Toch voel ik me een stuk beter dan de eerste weken van de zwangerschap.”
“Ik kom uit een klein dorpje uit Twente, waar iedereen elkaar kent. Ik was bang dat iedereen een mening zou hebben. Daar ben ik denk ik best een vreemde eend in de bijt. Ik ben naar Amsterdam verhuisd, deel veel op social media en ben in de ogen van velen wel erg jong om moeder te worden. Daarom was ik best wel huiverig om het te delen. Te bang wat anderen van me zouden vinden. Achteraf denk ik: waar maakte ik me druk over? Ik kreeg voornamelijk heel veel lieve en positieve reacties. Dat heeft er ook voor gezorgd dat ik juist meer ben kwetsbare dingen ben gaan delen en meer van mezelf laat zien.”
“Ik moet heel eerlijk zeggen: ik zette mezelf altijd neer als iemand die ik niet per se ben en waar vooral alles perfect lijkt. M’n haren altijd mooi gekamd, prachtige vakanties, mooie etentjes en noem maar op. Weinig diepgaands. Sinds ik zwanger ben is dat anders. Ik zet alles wat meer in perspectief en besef me misschien wel meer dan ooit wat echt belangrijk is in het leven. Dat zijn niet al die mooie plaatjes, maar mijn eigen gezondheid, die van mijn kindje, hoe ik me voel, de liefde om me heen en noem maar op. En dat vind ik belangrijk om ook te delen.”
“Ik werd zo onzeker van alles wat op social media wordt gedeeld over zwanger zijn, bevallen of het opvoeden van een kindje, dat ik graag zelf wilde uitzoeken wat dat nou betekent. Daarom heb ik besloten met een aantal experts in gesprek te gaan. Om zelf het eerlijke, rauwe verhaal te horen en niet het verhaal dat online vaak alleen maar intenser wordt gemaakt. Dat zorgt ervoor dat ik een eigen beeld kan creëren en bij mezelf kan blijven. Want wat vind ik zelf nou uiteindelijk belangrijk? Dat wil ik baseren op mijn eigen gevoel. Niet wat ik online voorbij zie komen.”
“Haha, ik zie mezelf absoluut als een jonge moeder. En dat vind ik ontzettend leuk! Maar het zorgt denk ik ook voor veel onzekerheden. Aan de andere kant: ben je ooit echt klaar voor een kindje? Dat vraag ik me weleens af. Ik heb geen idee wat het nou daadwerkelijk inhoudt. En tuurlijk: ik kan me er wel een beeld bij voorstellen, maar hoe het echt zou zijn? Dat moeten we echt nog maar zien. En dat is oké. Uiteindelijk wordt elke moeder voor de eerste keer moeder en moeten zij het allemaal voor de eerste keer doen.”
“Ik denk dat het zo belangrijk is dat je bij jezelf blijft. Dat je gelooft in jezelf, luistert naar je lichaam en vooral niet alles gelooft wat op internet staat. Luister naar experts, ga in gesprek met mensen en probeer vooral te doen wat jij fijn vindt. Dat is niet altijd makkelijk, maar het zorgt voor vertrouwen in jezelf en in je toekomst.”
Tess Wevers blijven volgen? Dat kan via haar Instagram-account.
How About Mom nieuwsbrief: korting, tips en de beste gelezen verhalen