“Lig je eigenlijk de hele tijd halfnaakt in een bed?” Appte ik een vriendin, een dag voor mijn bevalling
Hoe gaat dat eigenlijk, een bevalling bij deze termijn? Een logische gedachte voor iemand die net zwanger was. Ik moest binnen 6 dagen mij voorbereiden op een bevalling, na een zwangerschap van 14 weken. Een zwangerschap beëindiging. Een keuze, dat wel, maar één die we liever niet hadden willen nemen. Net als dat ik liever niet dit artikel had willen schrijven, ‘hoe bereid je je voor op een zwangerschap beëindigen’.
Op How About Mom leg ik je uit wat er bij komt kijken. Wat je van tevoren kan doen en hoe de dag zelf eruit ziet. Ik deel mijn verhaal van een zwangerschap beëindiging rond de 14 weken. Voor jou, of voor iemand die het nodig heeft om helaas hierover meer te weten.
Nadat bij ons was vastgesteld dat ons kindje inderdaad een afwijking had, hebben wij besloten voor een zwangerschap beëindiging.
Een TOP, in medische termen, termination of pregnancy. De officiële uitslag kwam op dinsdag via het ziekenhuis AMC, op vrijdag hadden wij een gesprek in ons eigen ziekenhuis. Een gesprek dat gericht was op de beëindiging en ons voorbereidde op het emotionele stuk en op de dag zelf. Die dag zelf lag zes dagen later. Zes dagen en een beetje had ik om nog alles uit mijn zwangerschap te halen. Ik heb inmiddels meerdere mensen gesproken die hetzelfde proces hebben moeten doorlopen. Voor iedereen is deze periode anders maar dit is waarvan ik had gewild dat iemand mij dit had verteld.
Herinneringen maken, dat wilde ik. Ik was zwanger, voor het eerst, en alles was ineens medisch en negatief. Ik probeerde het mooie terug te halen. De dagen tussen de onderzoeken en de geplande bevalling gebruikte ik om foto’s te maken. Heel veel foto’s. “Officiële” foto’s als in een zwangerschapsshoot, maar ook beelden van haar.
Ik vroeg een extra echo bij onze verloskundige, waarbij we keken naar het kleine wonder in mijn buik. Het voelde fijn om even zo intiem haar te bekijken, en te genieten van het kijken naar een mooi meisje, en niet of er gaatjes in haar hartje zaten. Ook met het oog op een eventuele nieuwe zwangerschap hoop ik zo te voorkomen echo’s alleen maar te zien als een moment waarop iets slechts te zien gaat zijn.
Mijn vriend en ik hebben haar bij de gemeente erkend, om haar later te kunnen in te schrijven. We informeerden Stichting Still over dat wij een aanvraag gingen doen voor fotografie bij ons thuis, de dag na de bevalling in het ziekenhuis.
Ook probeerden wij ons voor te bereiden op de momenten na de bevalling. Maandverband in huis halen, maar ook een mooie schaal voor de watermethode. Bij deze methode, met gewoon koel kraanwater kan je kindje nog een aantal dagen bij je thuis blijven. Hoe mooi is het om dat moment een mooi plekje te creëren.
Verder probeerde ik me voor te bereiden op mijn bevalling. Ik kocht een groot nachthemd, iets langs, zodat ik niet helemaal bloot lag. Sommige kunnen tijdens de dag van de bevalling nog uit bed komen. Uiteindelijk heb ik voornamelijk in bed gelegen en kreeg ik van de medicijnen rillingen, dus vond ik het fijn om iets warms aan te hebben. Uiteindelijk had ik een longsleeve shirt aan, wat voor mij heel warm aanvoelde. Voor na de bevalling probeerde ik ook te bedenken wat ik in huis moest halen. Bij mijn termijn was mijn lichaam nog niet heel erg veranderd, maar ik heb ook gekeken voor eventuele compressen, mocht borstvoeding toch al op gang komen.
Van tevoren had ik al bedacht dat ik het kindje wilde zien. Dat is bij iedereen anders. Ik dacht het wellicht spannend te gaan vinden, dat viel mee. Van te voren heb ik foto’s opgezocht van baby’s van die termijn, dat hielp me voorbereiden
Ik begon ook al met het maken van een geboortekaartje. Ik regelde oppas van de hond. Ik haalde chocola in huis, comfort food.
Een bevalplan had ik natuurlijk nog niet. Ik was nog nooit bevallen en was nog lang niet in het stadium dat ik wensen had. Ik heb het over mijn heen laten komen en volgde de aanwijzingen van de artsen.
Wel zou ik je, als je in een vergelijkbare situatie zit of komt, willen aanraden: vraag om een kamer met een toilet op de kamer. Ik had dat niet en dat is iets waarvan ik echt had gewild dat dit anders was. Het klinkt als iets heel logisch, en wellicht hebben andere ziekenhuizen dit wel standaard. Het medicijn dat gebruikt wordt om de weeën op te wekken werkt ook op de darmen, dus een eigen toilet is geen luxe, maar absolute noodzaak. Je wilt niet, zoals ik, de gang nog over moeten naar je kamer op het moment dat het al begonnen is.
In welke vorm het ook gebeurt, met welke termijn: de geboorte van een kind betekent ook dat jij moeder wordt. Misschien voor het eerst. Wat mij het meest heeft geholpen was de gedachte “Ik ga moeder worden.” Misschien niet in de vorm die ik verwachtte, maar ik mag stil staan bij dit moment en voor zover dat kan, er een moment van maken waar ik trots op ga zijn.
How About Mom nieuwsbrief: korting, tips en de beste gelezen verhalen