Kraamplan: hoe ga je om met bezoek?

Heb jij er over nagedacht wat je wilt doen met bezoek zodra de baby er eenmaal is? Wil je direct mensen over de vloer? En wie dan? Zeker als het je eerste kindje is, ben je snel geneigd de boel een beetje over je heen te laten komen. Terwijl het ontzettend waardevol is om van te voren erover na te denken hoe je die eerste dagen en weken met je kindje voor je ziet en daar ook de voorbereidingen voor te treffen

Ik zet een nieuw rondje koude biertjes op tafel, voor mezelf een glaasje water. Ik kan nauwelijks comfortabel zitten, mijn borsten doen pijn, ik voel me een beetje rillerig en moe nu de adrenaline uit begint te werken en ik kan me niet concentreren op het gesprek. Terwijl ik mijn paar uur oude slapende baby tegen me aangedrukt hou, probeer ik mee te lachen en praten, maar het gaat allemaal volledig langs me heen. Als ik de dag erna aan de kraamzorg vertel dat we die avond tot laat bezoek hebben gehad, wordt ze een beetje boos op me. ‘Anna, je bent twee dagen geleden bevallen, je hoort te rusten. Het laatste wat je moet doen is een gezelschap van eten en drinken voorzien.” Als Dirk en ik het hier later nog eens over hebben, moeten we allebei een beetje grinniken. Wat een absurde situatie was dat. Wat dachten we wel niet, dat we gewoon net als een paar weken daarvoor vrienden konden uitnodigen voor een borrel en er niets veranderd zou zijn – oh ja, op die nieuwe baby na dan.

De kraamperiode is een bijzondere, maar ook een intense tijd. Het is een periode van lichamelijk herstel en van wennen aan je nieuwe rol als moeder. Allerlei verschillende emoties wisselen elkaar in een rap tempo af en ondertussen doe je je uiterste best om je kindje te leren kennen en begrijpen. Als je borstvoeding wilt geven, dan zul je hier ook veel tijd en energie aan kwijt zijn. Je mag de tijd nemen om te wennen, om over te gaan in de nieuwe rol van moeder. Misschien wil je dat graag doen met mensen om je heen, misschien voelt het fijner om dit alleen met jouw nieuwe gezin te doen.

Eigen grenzen aangeven

Waar ontzettend veel moeders die we spreken tegenaan lopen is moeite met grenzen aangeven en de behoefte voelen om het andere mensen naar hun zin te maken en daarbij aan jouw eigen behoeftes voorbij gaan. Zoals je leest gebeurde mij dat ook de eerste keer: ik was zo overweldigd door alles, ik stond er helemaal niet bij stil wat ik zelf nodig had of wat ik echt wilde
Daisy: “Normaal ben ik super sociaal, maar ik had totaal geen zin in bezoek. Ik wilde geen muts zijn, maar diep van binnen dacht ik: ga weg allemaal! Volgende keer zou ik veel meer bij mijn eigen gevoel blijven en duidelijker mijn grenzen aangeven. Ik heb andere mensen een plezier willen doen, maar deed daarmee mezelf tekort.”

Anjolein: “Mijn vriend en ik zijn heel sociaal en hebben altijd veel mensen over de vloer. Lottie is in de middag geboren en die avond kwam er al een vriend van mijn vriend op bezoek. De dagen die volgden hadden we continu bezoek, ‘s ochtends, ‘s middags en ‘s avonds, maar ik zat erbij als een zombie. Het ging allemaal langs me heen. Ik vond het moeilijk om mijn eigen grenzen aan te geven en had geen idee waar ik een lijn moest trekken. lk wilde het zo graag goed doen voor iedereen, ik vergat daarin mijn eigen behoeftes. Gelukkig had ik halverwege de kraamweek een helder moment en zei tegen mijn vriend dat ik het zo niet wilde doen. We zouden een kraamfeest geven voor Lottie en dat als alternatief bieden voor alle mensen die nu al langs wilden komen. Toen kwam er eindelijk rust en tijd voor onszelf. Dat was meer dan nodig.” (Meer lezen

De keuze is aan jou

Iedere moeder is anders en iedereen heeft andere wensen als het om de kraamtijd aangaat. Er is geen goed of fout, zolang jij een keuze maakt die bij jou past.

Marissa: “De eerste keer dat je een kindje hebt, laat je toch een boel over je heen komen en kun je vaak later pas bedenken welke dingen je anders had gewild. Ik ben de postpartum tijd van Pomme veel bewuster ingegaan. We zijn dus ook een extra nachtje in het Geboortehuis gebleven en hebben bezoek nog meer afgehouden.” (Meer lezen

Kim: “Eén van de meest radicale beslissingen die we daarin genomen hebben, is geen kraambezoek toestaan in de eerste veertig dagen. Ik kom uit een Brabantse familie en de familie van Jochem had hier ook hele andere verwachtingen van. We hebben hen van te voren ingelicht, maar dat ging niet zonder slag of stoot. We kregen er in eerste instantie heel veel kritiek op en moesten onze keuze echt verantwoorden, maar achteraf hoorden we van beide families dat ze begrepen waarom we het zo hadden gedaan.” (Meer lezen

Berdi: “De kraamtijd vond ik een heerlijke tijd. Thuis was het gezellig, mensen namen eten mee en er waren continu vrienden over de vloer. Dat klinkt misschien druk, maar voor ons voelde dat goed. Ik heb het zelfs tegen de kraamhulp gezegd: je hoeft bij mij de mensen niet naar huis te sturen. Billy wendde er snel aan dat er reuring in ons leven is. Ik zie nu hoe gemakkelijk en flexibel ze is, ze past zich goed aan.” (Meer lezen

Kortom: het is volledig aan jou (en je partner) om te bepalen of en wanneer je kraamvisite wilt ontvangen. Weet alleen dat je een keuze hebt en dat je je nooit verplicht moet voelen om mensen in je huis te laten als jij daar eigenlijk nog niet klaar voor bent. Wat je ook besluit: zo lang je maar naar jouw gevoel luistert en trouw blijft daaraan. Besef dat wat je van te voren bedenkt heel anders kan voelen op het moment dat je kindje er eenmaal is, dus peil iedere dag bij elkaar wat jullie voelen en vinden. Zelfs op de dag zelf kun je nog bedenken dat je van een bezoekje af wilt zien als je hoofd of lijf er niet naar staat. Het is een tijd waarin je echt aan jezelf moet denken en jouw welzijn en die van je kindje voorop moet stellen.