Niet direct verliefd op je baby? Ook dat hoort erbij

Misschien hoor jij bij de groep vrouwen die hun baby voor het eerst zag en plotsklaps verliefd was. Het kan ook dat jij bij de groep hoort waarbij die gevoelens een tijdje op zich lieten wachten. De waarheid is dat moederschap een enorme aanpassing van jouw leven is, waarvoor je simpelweg tijd nodig hebt om aan te wennen.

The moment a child is born, a mother is born
. Deze prachtige uitspraak is zo treffend voor de eerste uren, dagen of weken als nieuwe moeder. Hoewel je tijdens je zwangerschap alle tijd hebt om na te denken en te fantaseren over jouw leven als moeder, weet je pas écht hoe het is wanneer je kindje ter wereld komt. Als je voor het eerst de baby vasthebt. Als de bevalling – hoe lang of kort deze ook duurde – achter de rug is.

Moedergevoelens moet je ontwikkelen. En bij de ene vrouw gaat dat sneller dan bij de andere vrouw. Dat is normaal. Het moedergevoel schijnt iets fysiologisch te zijn, vergelijkbaar met een heftige verliefdheid. Moedergevoelens zorgen ervoor dat je voor jouw baby wilt zorgen, hem of haar wilt beschermen en onvoorwaardelijke liefde wilt geven. Het zorgt ervoor dat je kindje zich aan jou kan hechten, omdat je een veilige, beschermde en liefdevolle plek voor de baby biedt.

‘Huh, wie ben jij?’

Er zijn allerlei factoren die een rol spelen bij het ‘verliefd worden’ op een pasgeboren baby. Jouw persoonlijkheid speelt een rol, maar ook hoe de bevalling is geweest en hoe het met jouw kindje gaat. Zo vertelde een kennis dat haar kindje direct na de bevalling werd weggehaald vanwege zuurstoftekort. Toen ze op de neonatologie afdeling kwam en haar dochtertje werd aangewezen in de couveuse, was dat een hele gekke ervaring. ‘Het had net zo goed de baby van een ander kunnen zijn’, zei ze. ‘Het duurde echt een paar dagen voordat ik voelde: ja, jij bent van mij’. Ook al is haar ervaring een uitzonderlijke situatie, je kunt ook bij een bevalling die wel van een leien dakje ging naar jouw baby kijken en denken: huh, wie ben jij?

Hoewel er veel moeders zijn die wel direct een diepe band met hun nieuwe zoon of dochter ervaren, zijn er ook genoeg moeders die deze gevoelens niet direct hebben. Terwijl jouw wereld compleet op zijn kop staat (er is ineens een nieuw mensje bij, je bent moeder geworden!), voel jij je neutraal, of zelfs ‘vlak’. Je doet de dingen die je ‘moet’ doen, zoals je kindje voeden, aankleden en in bed leggen, maar de overweldigende emoties die andere mensen omschrijven, die herken je niet. Je kunt allerlei andere emoties voelen, zoals trots, verbazing of opluchting, maar dat verliefde gevoel (nog) missen.

Oxytocines aanmaken

Juist doordat je niet direct die gevoelens hebt, kun je boos worden op jezelf en het jezelf kwalijk nemen, of twijfelen aan jezelf als moeder (of vader). Het is ook niet gek dat je als moeder een zware druk voelt om direct diepe liefdevolle moeder-gevoelens te ervaren zodra de baby eenmaal geboren is. Dat is wat de maatschappij (en reclames voor luiers, babyshampoo en babyvoeding) ons laten geloven. Maar de waarheid is dat moederschap een enorme aanpassing van jouw leven is, waar je simpelweg tijd voor nodig hebt om aan te wennen.

Knuffel zoveel als je kunt met jouw kindje, streel haar handjes, neem zijn gezichtje in je op. Snuif de geur van jouw kindje op, die heerlijke babygeur. Leg tijdens voedingen je telefoon weg of zet de TV uit, en kijk alleen naar jouw kindje dat drinkt en, ongetwijfeld, daarna direct weer in slaap valt. Zorg voor huid op huid contact: ontbloot jouw bovenlijf en dat van de baby en warm zijn of haar lijfje aan dat van jou. Leg dat kleine lijfje op je borst. Help je lichaam een handje bij het aanmaken van de nodige oxytocines om die liefdevolle gevoelens te stimuleren.

Je bent niet de enige

En het belangrijkste: heb er vertrouwen in dat het vanzelf goed komt. Dat er – misschien na een eerste lachje, tijdens een nachtelijke voeding of op het moment dat jullie samen voor het eerst naar buiten gaan – ineens iets in jouw gevoel verandert. De realisatie dat je je geen leven meer zonder je kindje kunt voorstellen. De constatering dat je een diep gevoel van liefde, verbondenheid en trots ervaart, dat je echt voelt dat dit jouw baby is.

Heb je het idee dat je na een tijdje nog steeds nauwelijks een band voelt met jouw baby? Dan is het belangrijk dat je deze gevoelens deelt, ook al schaam je je hier misschien voor. Bijvoorbeeld met jouw geliefde, of met de kraamhulp of verloskundige. Soms lukt het niet om hier zelf uit te komen. Dan is het goed om hulp te vragen. Weet dat je echt niet de enige bent.

 

Welke gevoelens had jij na de geboorte? Herken je het 'verliefd op je baby' gevoel, of duurde het moedergevoel een tijdje?